حسابرسي به عنوان يك حرفه، يك تخصص و يك رشته نوين، عمر نسبتا كوتاهي دارد و در جهان به كمتر از يكصد سال مي‌رسد. اما همزمان و همراه با تحولات شتاب آميز يكصد سال گذشته، حرفه حسابرسي نيز به سرعت خود را با شرايط و اوضاع و احوال زمان تطبيق داده و به عنوان يك دانش تخصصي مطرح شده است. علاوه بر نشريات مراجع و جوامع حرفه اي، مولفان و پژوهشگران متعددي رسالات، مقالات و كتابهاي گوناگوني را تهيه كرده اند كه به بيان اصول، روشها و عملكرد اين رشته از فعاليت مي‌پردازد. در عين حال فرآيند تكاملي حسابرسي با به كارگيري علوم و فنون ديگري مانند آمار و رياضيات، مديريت و سيستمهاي اطلاعاتي در حسابداري و حسابرسي همراه بوده و تغييرات وسيع در فناوري اطلاعات كه به گسترش فزاينده سيستم‌هاي كامپيوتري پردازش اطلاعات مالي انجاميد، حسابداري را متحول و تغييرات و تحولات سريع حسابرسي را الزامي‌كرده است. وضع قوانين و مقررات تازه حاكم بر واحدها و فعاليتهاي اقتصادي، تدوين اصول و ضوابط حسابداري حسابرسي و قوانين مالياتي نيز حسابرسي را به رشته اي پيچيده و پويا تبديل كرده است كه دامنه آن به سرعت گسترده مي‌شود و چشم انداز آتي آن حسابرسي مديريت و رسيدگي به آثار اجتماعي اقتصادي فعاليت واحدها يا حسابرسي اجتماعي را در بر مي‌گيرد.

نخستين باري كه در قوانين ايران به موضوع حسابرسي اشاره شد در قانون تجارت مصوب 1311 است كه طي آن مقرر شد مجموع عمومي‌هر شركت سهامي‌يك يا چند بازرس (مفتش) را از بين صاحبان سهام يا از خارج از آن انتخاب كند تا با رسيدگي به حسابها و اسناد و مدارك شركت، درباره اوضاع عمومي‌شركت و صورتهاي مالي كه توسط مديريت تهيه مي‌شود گزارش به مجمع عمومي‌صاحبان سهام در سال بعد بدهد.